ฉันท์นี้เป็นทวาทสักขรฉันท์  บาทหนึ่งมี ๑๒ อักษร (๑๒ คำ) มี ยติ ๕-๗ ใช้คณะลง ๔ คณะคือ ช, ต, ช, ร  ไม่มีครุลอย  อักษรสุดท้ายบาทของทุกบาท  จะแต่งเป็นลหุ ใช้เป็นปาทันตครุ ก็ได้เช่นกัน

ฉันท์นี้ต่างจากอินทรวงศ์ฉันท์เพียงอย่างเดียวคือ  อักษรหรือคำแรกของทุกบาท ในฉันท์นี้เป็น ลหุ เสียงสั้น ในอินทรวงศ์ฉันท์เป็น ครุ เสียงยาว เท่านั้น อีก ๑๑ อักษรต่อไป มีลักษณะเหมือนกันทุกประการ

วังสัฏฐฉันท์นี้ มีครุคู่เพียงคู่เดียว  (วํสฏฺฐ)  นอนนั้นจะมี  ลหุ ครุ ๆ สลับกันไปเป็นการยากที่จะหาศัพท์ให้พอเหมาะพอดีได้  ดังนั้น ในความเป็นจริงแล้ว  ฉันท์นี้จะแต่งยากกว่าทุกฉันท์ที่กำหนดให้ศึกษาในชั้นประโยค ป.ธ.๘  แต่หากแต่งให้ดีแล้ว จะมีความไพเราะและมีอรรถรสไม่น้อย  เช่นคาถาในคัมภีร์วิสุทธิมรรคว่า

ที่มา "หลักการแต่งฉันท์ภาษามคธ" พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.๙)