พจนานุกรม ไทย-บาลี

จากหนังสือ พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.๙)

อุปัชฌาย์ (ภิกษุ)
Definition: น. อุปชฺฌาย. อุปชฺฌ. (=อุปชฺฌา) (ภิกษุณี) น. ปวตฺตินี,
Added By: mahakaew1

การใช้พจนานุกรม ไทย-บาลี

น. เป็น นาม
ค. เป็น คุณนาม
ก. เป็น กิริยา
กกิ. เป็น กิริยากิตก์
กวิ. เป็น กริยาวิเสสนะ
นิ. เป็น นิบาต
อุ. เป็น อุทาหรณ์
สำ. เป็น สำนวน
สพ. เป็น สัพนาม

เครื่องหมายลิงค์ เช่น (อญฺยก. = ปุํ.
อสฺสา, = อิตฺ. ตาลมูล., = นปุํ.)

. เป็นเครื่องหมาย ปุงลิงค์
, เป็นเครื่องหมาย อิตถึลิงค์
., เป็นเครื่องหมาย นปุงสกลิงค์
.., เป็น ปุงลิงค์, นปุงสกลิงค์
,. เป็น อิตถีลิงค์, ปุงลิงค์
,., เป็น อิตถีลิงค์, นปุงสกลิงค์

63168262
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
23846
30893
241751
62654997
54739
1189394
63168262

Your IP: 172.70.50.79
2026-01-02 16:54
© Copyright pariyat.com 2026. by กองทะเบียนและสารสนเทศ

Search